ความธรรมดาที่แสนจะมหัศจรรย์

หลังจากที่ผมได้ฝึกเจริญสติแบบอานาปานสติ กำหนดรู้ลมหายใจเข้าออก พร้อมภาวนาเข้าพุทธ ออกโธ ได้ไม่นาน ผมได้ประสบกับเหตุการณ์หลายๆ อย่างที่ชวนอัศจรรย์ใจ และทำให้เกิดกำลังในการเจริญสติยิ่งๆ ขึ้นไป ผมขอใช้คำว่า “หายใจ” แทน “เจริญสติแบบอานาปานสติ” นะครับ

อานิสงส์แรก ที่ผมได้รับในวันแรกที่ฝึกการการหายใจ คือไมเกรนที่เป็นมามากกว่า 5 ปีทุเลาลง จากที่ต้องทานยาพอนสแตนทุกวัน วันนั้นกลับไม่ต้องใช้ยาสักเม็ดเดียว เมื่อเริ่มมีอาการปวดผมจะวางกิจกรรมทุกอย่างไว้ แล้วมาหายใจประมาณ 4-5 นาทีอาการปวดก็จะหายไป เมื่อทำบ่อยๆ ช่วงเวลาที่ใช้ยิ่งจะสั้นลง จนเดี๋ยวนี้เมื่อจะเริ่มปวดผมจะหายใจประมาณ 6-7 ครั้งอาการก็ดีขึ้น

ผมคิดว่าสาเหตุของไมเกรนยังไม่ได้หายไป เพราะยังไม่ถึงเวลาของมัน  ทุกๆ อย่างในโลกมีเวลามีอายุขัยของตัวมันเอง แม้แต่โรคภัยไข้เจ็บ มันเกิดขึ้นได้ มันก็หายไปได้ ถ้าเหตุที่ีทำให้เกิดหมดไป ตอนนี้หากผมเผลอสติเมื่อไรอาการปวดก็กลับมาทันทีเหมือนกัน แต่หากมีสติอยู่อาการปวดก็ไม่มา และเมื่อวันที่ต้นเหตุของการปวดหมดไป วันนั้นผมก็จะหายขาดจากไมเกรน

สำหรับใครที่ต้องทรมานจากไมเกรนลองนำวิธีนี้ไปใช้ดูนะครับ ใช้ได้ผลดีจริงๆ

This entry was posted in ปรัชญา and tagged , , , , , . Bookmark the permalink.

ใส่ความเห็น

อีเมล์ของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *

*

คุณอาจจะใช้ป้ายกำกับและคุณสมบัติHTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>